زیر لب زمزمه می کرد و به تندی می گذشت

هر زمان او خسته می شد در کنار جویباری می نشست

عاقبت رفت و به یک گوشه نشست

جرعه ایی آب بر لب خشکش ببست

من ز حال او دیگر جویا شدم

چشمای خسته اش در چهره من زل ببست

از لبان تشنه اش قلبم شکست

اشک در چشمان خشکش حلقه زد

من نشستم در کنارش گفتمش ای بی خیال

گفت چه دانی که چنین حرفی بیان

سال ها خسته دلی همچون شکسته با دلی تنها نشسته

داشتم یک همدمی اما ز پیشم پر کشید

چون که تنها شد دلم در خانه عشق خدا همدم شدم

آن کشیش بی مروت دستم گرفت و در به در

من روانه کوه و دشت و صحرای دگر

حال که یافتم معبود خود جای دگر

تو رسیدی که شدم تنها دگر                 

یا محمد (ص)

                          نور   تو  در قلب  من  تابان  گرفت        من به قربان محمد که تو رو در بر گرفت

                          آیه هایت نازل از سوی خداست             چون  محمد  رهبر  یکتا  خداست

                                                     هر چه  دارم  از  خداست

                                                    آ ینه در قلب هانور خداست

                        ای خدایی که تو رو فریاد رسی             پس چه غم دارم ز درد بی کسی

                        تو به فریاد م رسی در هر زمان         من شدم شرمنده از الطاف بی حد و کران

کاش خاک بودم در صحرای منا              خاک پای تو شوم تو به کجا؟

تو کجایی که ما همه عاشقان گریه کنیم         ز د وریه  نرگس رویت چقد ر مویه کنیم

                                   یک گل  نرگس  در  دنیا   تویی

                                  پس شکوفا شو بیا ای گل زیبای دلم

قصه ی دل گویم من در نهان       تا کی راز دل شود در دل نهان

دل غمگین من غم داره امروز     نمی دانم چرا غم داره امروز

                                     ***

دلم از دست نامردان چه خونه     نمی دانم چه رازی در میونه

                   همان رازی که دوست با زخم دل گفت

                   حد یث دل چه با خنجر به  دل  گفت

                                     ***

من امروز با دلم صد قصه گفتم      یکی از قصه ها در دل نهفتم

                       کدام قصه که من در دل نهفتم؟

                  میان غنچه های گل یکی از گل شکفته

                       درن قلب من رازی نهفته                              

شعر های نهفته

                                    شعر ها در دل نهفته      راز دل با کس نگفته

                                    دلا شادی ولی در دل غمی د یرینه دارم

                                            خیالش می رسد من کینه دارم

                               من از کینه گریزانم        که چون از دین اسلا مم

روم راهی که در دین اسلامم                                 نباشم هرگز دور از دین و ایمانم           

                                           مسلمانم       مسلمانم

بهار

***

بهار آمد

                     بهار  با عاشقان از یک دیار آمد    دل سرد زمستان را چه سخت بشکست

سفید سفره ی زمستان را زهر گوشه کنار جمع کرد

                                     به جای آن بهار خود سفره سبزینه  را  پهن  کرد

                          ز هر غنچه گلی بشکفت                  ز هر گل سنبلی بشکفت

بزرگ مرد کوفه

                            یا علی مدح تو رو خیلی شنیدم    کو لیاقت در کنار قلب تو آرام دمیدم

تو ز  قلب  مهربانت  قلب ها  آرام   دهی

                                          زندگی بی سرپرستان را خودت سامان دهی

                       تو پدر باشی سایه بر سر هر بی پدر   یا علی آرام بده قلب یتیم در به در